Święto patrona jezuitów. Ignacy z Loyoli zmienił swoje życie

Ostatni dzień lipca przynosi w liturgii Kościoła katolickiego wspomnienie św. Ignacego z Loyoli, postaci niezwykle ważnej dla historii chrześcijaństwa. Święty znany jest przede wszystkim jako założyciel Towarzystwa Jezusowego, jednakże jego droga do przyjęcia posługi kapłańskiej była niezwyczajna i pełna zwrotów.

Zanim Ignacy poświęcił się słudze Bogu, jego ambicje skierowane były w zupełnie innym kierunku. W młodości działał na dworze szlachty, gdzie marzył o osiągnięciu chwały jako wojownik. Jego życie zdawało się zmierzać w kierunku kariery żołnierskiej, a jego wybory naznaczone były pragnieniem sławy i honoru, charakterystycznym dla ideału rycerskiego tamtych czasów.

Przełomowy moment w biografii świętego nastąpił w wyniku poważnego urazu odniesieonego podczas działań wojennych. Kulą armatnią zraniony Ignacy zmuszony był poddać się długiej rekonwalescencji. To doświadczenie bólu fizycznego i zmuszenia do wycofania się z aktywności, którą dotychczas cenił, skłoniło go do głębokich rozmyślań nad sensem swojego życia.

Okres rekonwalescencji przemieniła świętego. Medytując nad swoimi doświadczeniami i czytając dzieła religijne, Ignacy stopniowo zdał sobie sprawę, że jego powołaniem jest nie rycerska sława, lecz służba Bożemu dziełu. Decyzja o przyjęciu kapłaństwa oraz założeniu posteriormente jezuitów wyrosła z tej osobistej transformacji, nadając jego życiu zupełnie nowy wymiar i znaczenie.

W bieżącym roku obchody poświęcone pamięci tego świętego zyskują dodatkową wagę dla wiernych. Jego postać przypomina o możliwości przemiany i nowych początków, niezależnie od tego, jaki kierunek przyjęło dotychczasowe życie człowieka.

Na podstawie materiału Interia. Link do oryginału →