Prawicowy sojusz senacki napotyka sprzeciw. Broń zmiany wobec Brauna

Koncepcja wspólnego paktu senackiego środowisk prawicowych staje się przedmiotem wewnętrznych rozłamów. Nie wszyscy politycy kierunków konserwatywnych chcą zaakceptować udział w tym przedsięwzięciu osób, które są dla nich nie do zaakceptowania jako partnerzy koalicji.

Rezystencja poszczególnych frakcji wynika z różnych powodów ideologicznych i strategicznych. Dla części środowiska udział określonych postaci w tego rodzaju porozumieniu stanowiłby przeszkodę nie do przezwyciężenia, która mogłaby podważyć sens całego projektu.

Głos prezydenta wzywający do wspólnego działania nie przesądził na razie sprawy. Apele zwierzchnika państwa nie zmieniły kalkulacji politycznych некоторых środowisk, które obawiają się, że takie sojusze mogą przynieść więcej szkody niż korzyści.

Krytyka projektu wspiera się na twierdzeniach, że zawarcie sojuszu na takich warunkach mogłoby przynaleźć korzyści głównym przeciwnikom politycznym prawicy. Głosy krytyków sugerują, że obecna forma paktu mogłaby zostać wykorzystana przez konkurencję jako narzędzie polityczne.

Sprawa demonstruje, jak trudno jest zbudować szeroki consensus wśród rozmaitych frakcji politycznych, nawet gdy łączy je wspólna orientacja ideologiczna i wspólni przeciwnicy polityczni.

Na podstawie materiału WP. Link do oryginału →